Μια κάρτα από Θεσσαλονίκη με ευχές για Καλή Χρονιά...

σε όλους τους αγαπητούς φίλους του διαδικτύου.

(Έργο: "Καταγραφές Θεσσαλονίκης", Τέμπερα 50Χ70 εκ., 1996, Συλλογή ΙΑΝΟΣ "Η Θεσσαλονίκη των ζωγράφων")

Ευχές θερμές για μια όμορφη και ανθοστόλιστη χρονιά...

...όπως η κοπελλίτσα στη ζωγραφιά!!!

Ας ονειρευτούμε μέσα στη νέα χρονιά...

...Ένα όνειρο γλυκό η ίδια η ζωή. Στο χέρι μας να μην την κάνουμε εφιάλτη.

ΚΡΑΤΙΚΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΔΙΗΓΗΜΑΤΟΣ ΣΤΟΝ ΤΟΛΗ ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ...

...για το βιβλίο του "Ο δρόμος για την Ουρανούπολη".

ΜΠΡΑΒΟ, ΜΠΡΑΒΟ Τόλη!!! Χριστουγεννιάτικο δώρο στους φίλους σου και όσους αγαπούν την γραφή σου. Καιρός ήταν και μιά δημόσια αναγνώριση.

"Ο δρόμος για την Ουρανούπολη" (το εξώφυλλο του βιβλίου)

Κείμενο οπισθοφύλλου:

Ο δρόμος για την Ουρανούπολη

Η φωτιά με τα θλιμμένα μάτια που ακούει σιωπηλή τον συγγραφέα, ο γιός του ζαχαροπλάστη που θα άλλαζε τον κόσμο με ζωγραφιές, τα ποιήματα και η θέα απ’ την εξέδρα της μικρής πόλης. Εκείνος που έχει ξεχάσει εντελώς τα ουσιώδη αλλά θυμάται καθαρά τις λεπτομέρειες, οι επευφημίες και τα χειροκροτήματα, πράγματα κοινά που ξάφνου γίνονται σπουδαία και σημαντικά. Ο άντρας που ήταν κάποτε βαρύς και ασήκωτος και το αδέσποτο σκυλί που υιοθέτησε έναν γάτο.

Κι ακόμη, τα υψίπεδα της νοημοσύνης και η ανταμοιβή της, τα πολιτιστικά σωματεία που έγιναν γραφείο ταξιδιών και κομμωτήριο, οι ανθρώπινοι πόροι, ο ευρύτερος του δημοσίου και οι διαφημιστικές εκστρατείες για τα αρχαία ερείπια. Τα μυστικά που είναι γραμμένα στο νερό, μια χώρα δίχως μονοπάτι, η ατέλειωτη πορεία προς τη θάλασσα και την πατρίδα. Εκείνοι που δίνουν το χέρι και τιμούν τον λόγο τους και τα σκληρά παγκάκια του Λευκού Πύργου.

Μετά τα μυθιστορήματα Το κίτρινο περπάτημα στα χόρτα (2005) και Η εξαίσια ηδονή του βιασμού (2006), δώδεκα διηγήματα του Τόλη Νικηφόρου σε πρώτο πρόσωπο. Καλογραμμένα, ειρωνικά, συγκινητικά. Η φωτιά με τα θλιμμένα μάτια, η κληρονομιά μιας γενιάς και ο δρόμος για την Ουρανούπολη. Τώρα που δεν υπάρχει δρόμος, ποιος είναι ο δρόμος για την Ουρανούπολη;

Ζωγραφιά "Ο δρόμος για την Ουρανούπολη",...

...εμπνευσμένη από το ομότιτλο βιβλίο του Τόλη Νικηφόρου.

Καλά Χριστούγεννα...

...με την ευχή να ξαναβρούμε αυτές τις μέρες, έστω για λίγο, τη χαμένη μας παιδικότητα. Δεν θέλουν πολλά οι παιδικές ψυχούλες για να γεμίσουν χαρά.

(Ζωγραφιά, η δεύτερη, εμπνευσμένη από το ποίημα του Τόλη Νικηφόρου "Λάμπουν σαν δάκρυα τα Χριστούγεννα")