Παρασκευή, 1 Ιανουαρίου 2010

Ποδαρικό



"Ένα τοπίο μπορεί να είναι το ανθρώπινο σώμα"
(Δημήτρης Φατούρος, Αρχιτέκτονας, Ομότιμος καθηγητής Α.Π.Θ.)

16 σχόλια:

and33 είπε...

Καλημέρά Ντίνο, Χρόνια Πολλά γεμάτα υγεία και δημιουργία.
Ξεκινώ τη πρώτη βόλτα του χρόνου στη παραλία. Στις 11.30 περίπου θα κάνω στάση για καφέ στο υπαίθριο δίπλα στο Μακεδονία Παλλάς. Κερνάω καφέ.

Margo είπε...

Ποδαρικό με ένα καταπληκτικό έργο!!! Μπράβο Ντίνο κάθε φορά με εκπλήσεις με τη δουλειά σου. Μου άρεσε πάρα πολύ και ο πίνακας με τα δέντρα που αναρτήθηκε στο λιβάδι. Να σαι καλά να μας χαρίζεις τέτοιες ομορφιές!
Χρόνια Πολλά!

Dinos-Art είπε...

Ανδρέα μου λίγο αργά έλαβα την πρόσκλησή σου και ευχαριστώ. Βλέπεις χθες ξενυχτήσαμε όμορφα με τον εγγονό μου στο σπίτι της άλλης κόρης μου στην όμορφη Καλαμαριά και σήμερα η γυναίκα μου κι εγώ είμαστε λίγο βαροκέφαλοι. Θα συναντηθούμε, που θα πάει.
Χρόνια πολλά.

Dinos-Art είπε...

Μαρία μου σ'ευχαριστώ πολύ.
Θα περιμένω και από σένα τις όμορφες αναρτήσεις στο ιστολόγιό σου στα περπατήματά σου στην όμορφη Μύκονο.
Χρόνια πολλά.

50fm είπε...

Αμάν...ποδαρικό!
Και ο Φατούρος ολόσωστος!
Σπάω και ένα ρόδι στο αρτίστικο στέκι μας!
Φιλιά καλό μήνα!

μωβ είπε...

Χτες βράδυ μετά την πρωτοχρονιάτικη ποδηλατάδα με φεγγαράδα στους λόφους της Σαρακήνας, θαύμασα για άλλη μια φορά το δώρο σου, ένα υπέροχο ολόγιομο μωβ φεγγάρι...

Τι να πω; Το "ευχαριστώ" μοιάζει ελάχιστο....
Θα ευχηθώ μόνο να συμβούν 2010 θαύματα σε σένα και την υπέροχη Ελένη σου και πάντα να ανταμώνουμε!

IZA είπε...

Ενδιαφέρον ποδαρικό βλέπω. Εύχομαι να σου πάει έτσι καλά όλη η χρονιά, ενδιαφέρουσα και γοητευτική όπως η κυρία- τοπίο του πίνακά σου. Να είναι το 2010 για σένα και όλη την οικογένεια σου γεμάτο γέλιο, χαρά, τραγούδι, ζωγραφική, ποίηση, αγάπη κι ότι άλλο όμορφο υπάρχει σ' αυτόν τον κόσμο. Κι όλα τα άσχημα να εξαφανιστούν δια μιας. Καλή χρονιά σε όλους.

Dinos-Art είπε...

Χθες σπάσαμε τρία ρόδια, ναι σαν αυτά τα ωραία ζωγραφισμένα της ιστοσελίδας σου. Ένα στο σπίτι της μικρής μου κόρης στην όμορφη Καλαμαριά, όπου υποδεχθήκαμε τον καινούργιο χρόνο, ένα στο δικό μας και ένα στο σπίτι της μεγάλης κόρης μου, που μας χάρισε τη χαρά του εγγονού. Και τα τρία τα έσπασε με μανία ο Παναγιωτάκης για να ξορκίσει το κακό που τον παιδεύει δυο χρόνια τώρα.
Φιλιά και καλό μήνα Όλγα μου.

Dinos-Art είπε...

Τζούλια, δική μας είναι η χαρά που σας γνωρίσαμε από κοντά και κλείσαμε τόσο όμορφα τον χρόνο που έφυγε. Η Ελένη κι εγώ σας φιλούμε και περιμένουμε το επόμενο αντάμωμα.
Καλό μήνα.

Dinos-Art είπε...

Ευχαριστώ πολύ Μαρία μου.
Ας ξεχάσουμε τα άσχημα και ας ελπίσουμε ότι όλα για όλους έφυγαν με τον παλιό χρόνο και ότι ο νέος θα μας φέρει αυτά που ποθούμε, με πρώτο την υγεία, ιδιαίτερα για τα μικρούλια μας.
Όπως θα διαβάζεις πιο πάνω, κλείσαμε το χρόνο που έφυγε με τη ωραία παρέα του Νίκου και της Τζούλιας, του Τόλη και της Σοφίας.
Πραγματικά θα ήταν υπέροχο αν ήσασταν και σεις με την Όλγα.
Ευχή λοιπόν ακόμη μία να γίνει κι αυτό πραγματικότητα μέσα στο 2010.
Καλό μήνα.

ippoliti_ippoliti είπε...

Ομορφο ποδαρικό. Να προσθέσω κι εγώ τις ευχές μου ξανά για χρονιά γεμάτη υγεία, χαρά, δημιουργία, αγάπη κι υπομονή.
Καλό σας βράδυ

Dinos-Art είπε...

Ευχαριστώ ippoliti_ippoliti.
Ας ελπίσουμε και ας ευχηθούμε ότι το "10" του 2010 θα είναι το δέκα το καλό και θα φέρει σε όλους ό,τι πόθησαν και δεν έφερε ο χρόνος που έφυγε.
Χρόνια πολλά-καλό βράδυ.

sofia είπε...

Χρόνια πολλά και καλή χρονιά.
Ενα τοπίο μπορεί να είναι το ανθρώπινο σώμα, - αλλά τα ανοίγματα είναι που με ανυσηχουν...χα...χα
Καλημέρα

Dinos-Art είπε...

Καλωσόρισες Sofia.
Χρόνια πολλά-Καλή χρονιά και σε σένα, μα γίνε πιο σαφής για τις "ανησυχίες" σου.
Καλό απόγευμα.

sofia είπε...

κύριε Ντίνο,
'ηρθα στο μπλόγκ σας μέσω της αγαπητής Χρονοστοιβάδας.
Τα ανοίγματα στο σώμα εννοώ, που τόσο απασχολούν τις γυναίκες, δικαίως και αδίκως..
Δεν έχω καμιά πρόθεση να φανώ αγενής απλά, μου έρχονται κάτι συνειρμοί αστείοι σε σοβαρά θέματα χωρίς να το θέλω..
Καληνύχτα σας

Dinos-Art είπε...

"Σώμα μου φτιαγμένο από πηλό", λέει ένα λαϊκό άσμα.
Προσωπικά δεν περίμενα να διαβάσω την άποψη του Φατούρου ότι, τοπίο μπορεί να είναι το ανθρώπινο σώμα. Το είχα από χρόνια διαπιστώσει περιδιαβαίνοντας τις εξοχές που, όταν τελείωνα το αποτύπωμά τους με σκίτσο και χρώμα, παρέπεμπε στο ανθρώπινο σώμα και ιδιαίτερα το γυναικείο (κάποια στιγμή θα αναρτήσω κάτι τέτοια). Βέβαια ο καθένας που βλέπει μια ζωγραφιά την ερμηνεύει υποκειμενικά και ίσως, όπως λες, του φέρνει κάποιους συνειρμούς. Δεν είναι κακό αυτό. Είναι το προσωπικό κοίταγμα του καθενός.
Θα χαρώ πολύ Sofia να σε ξαναδώ στη γειτονιά μου και...κυριλίκια και πληθυντικούς από μικρός τα απεχθανόμουν. Μέμνησο Κηλαηδόνη "όχι λέμε......." κλπ. κλπ.
Καλό σου βράδυ.