Παρασκευή, 8 Φεβρουαρίου 2013

Θεσσαλονίκη - χθες & σήμερα / Thessaloniki - yesterday & today

Χθες / Yesterday
Περνούσε από κάτω η οδός Εγνατία


Σήμερα / Today
Η οδός Εγνατία έχει από χρόνια μετατοπισθεί αριστερά

Χθες / Yesterday
(Tέμπερα/Tempera, 23X40 εκ./cm., 1992)

Σήμερα / Today
To μνημείο , ΗΑΜΖΑ-ΜΠΕΗ ΤΖΑΜΙ, όπου παλιά ο Κινηματογράφος "ΑΛΚΑΖΑΡ",
 επί της οδού Εγνατία, αναπαλαιώνεται,
για να στεγάσει τα αρχαιολογικά ευρήματα από τις ανασκαφές για το ΜΕΤΡΟ

Χθες / Yesterday
Στην αρχή της οδού Νίκης, παλιάς παραλιακής.

Σήμερα / Τoday
Παραμένει κλειστό και ρημαγμένο εσωτερικά.
 Μη σας ξεγελάει το μπογιάτισμα της πρόσοψης.

15 σχόλια:

FLORA GIA είπε...

Και για χθες και για σήμερα βρήκες υπέροχες γωνιές της Θεσσαλονίκης και τις αποθέωσες.

rena είπε...

Εγώ πάλι έχω μείνει στη Θεσσαλονίκη του χτες,έχω τόσα πολλά χρόνια να την επισκεφτώ,ευελπιστώ να το κάνω κάποια στιγμή!!!

Dinos-Art είπε...

Και ακόμη δεν έχεις δει τίποτα Flora μου. Καληνύχτα.

Dinos-Art είπε...

Rena μου, όπως και νά'χει, εμείς οι παλιοί, την αγαπάμε αυτήν την πόλη. Σ'αυτήν ανοίξαμε τα μάτια μας και σ'αυτήν θα τα κλείσουμε.
Καλό βράδυ.

ART-TRAVELLER είπε...

Ακόμη μια πολύ ωραία βόλτα στην όμορφη Θεσσαλονίκη του χθες και του σήμερα με τα πάντα υπέροχα έργα σου !!!
Μπράβο Ντίνο, καλή συνέχεια και καλό Σαββατοκύριακο !!!

Dinos-Art είπε...

Χαίρομαι που αγαπητοί φίλοι με ακολουθούν στη βόλτα μου. Καλό Σ/Κ και σε σένα Στέλιο μου.

Paraskevi Lamprini Malouxou είπε...

εδώ ... δεν έχουμε πολλές αλλαγές.. υπέροχες οι ζωγραφιές σου φίλε Ντίνο.... Καλό Σ/κο!!!

Dinos-Art είπε...

Καλό Σαββατοκύριακο και σε σένα Παρασκευή.

54fm είπε...

Σε ακολουθούμε Ντίνο μου και απολαμβάνουμε αυτή τη συγκινητική βόλτα σου!
Καλό σου Σαββατοκύριακο.
Φιλιά!

Dinos-Art είπε...

Όλγα μου, συγκινήθηκα μια φορά και τα ζωγράφισα, συγκινούμαι τώρα πάλι βλέποντας την κατάντια τους. Αλλά, για να είμαι δίκαιος, χάρηκα για ένα, για το Χαμζά-Μπέη Τζαμί, που παλιά στέγαζε μπροστά, επί της Εγνατία, τον κινηματογράφο
"Αλκαζάρ" και άλλα μαγαζιά, αλλά και πίσω πολλά άλλα μικρότερα. Όλα αυτά, τώρα με την αναστήλωση και αναπαλαίωση, έχουν αποκολληθεί από το παλιό κτίσμα. Στην βόλτα μου, όταν από ένα άνοιγμα (δεν επιτρέπεται η είσοδος) αντίκρισα για πρώτη φορά τον ενιαίο εσωτερικό χώρο του μνημείου, έμεινα κατάπληκτος. Πιστεύω όταν ολοκληρωθούν οι εργασίες και στεγασθούν στον χώρο τα αρχαιλογικά ευρήματα από τα σκαψίματα (δώρο Θεού;) για το Μετρό, θα εντυπωσιαζονται διπλά όλοι όσοι τον επισκέπτονται, τόσο από το ίδιο το μνημείο, όσο και από τα πολύ ενδιαφέροντα ευρήματα.
Καλή Κυριακή Όλγα μου-πολλά φιλιά.

IZA είπε...

Πολύ όμορφη η ιδέα της αντιπαράθεσης του χθες με το σήμερα. Είναι τόσο εμφανής η διαφορά της ομορφιάς του χθες με την ασχήμια του σήμερα που τα λόγια περιττεύουν. Καλή σου μέρα.

Dinos-Art είπε...

Μαρία μου, η σκέψη αυτή ξεκίνησε από το γεγονός ότι πρόσφατα αποφάσισα, θα έλεγα και αξιώθηκα, να προμηθευτώ ψηφιακή φωτογραφική μηχανή, κόστος 79 ευρώ, πληρωμή σε 12 δόσεις, καθότι λεφτά δεν υπάρχουν. Μέχρι τώρα χρησιμοποιούσα δύο συμβατικές φωτογραφικές με φιλμ, η μία πολύ καλή (Praktika Ανατολικής Γερμανίας 1960 ή και πιο παλιά). Όμως, για να ανεβάσω μια φωτογραφία στο blog έπρεπε να τελειώσει το 36άρι φιλμ, να το εμφανίσω, να σκανάρω τις φωτογραφίες και μετά να τις ανεβάσω, ενώ τώρα με την ψηφιακή απλοποιήθηκαν τα πράγματα. Μη νομίζεις ότι κάθισα και διάβασα το 100σέλιδο εγχειρίδιο χρήσης της. Πέντε πράγματα ρώτησα και μου είπε ο προμηθευτής και προχωρώ βήμα-βήμα. Κάπως έτσι ξεκίνησα και με το computer πριν είκοσι χρόνια και προχωρώ ρωτώντας και ψάχνοντας. Ανατρέχοντας λοιπόν σε παλιές ζωγραφιές μου, μου μπήκε η ιδέα να ξαναπάω στον ίδιο χώρο, με την ψηφιακή ανά χείρας, και να αποθανατίσω αυτή τη φορά το μνημείο φωτογραφικά. Όταν είδα τις διαφορές του τότε με το σήμερα, έμεινα τις περισσότερες φορές κατάπληκτος προς το χειρότερο δυστυχώς. Θα συνεχίσω λοιπόν να ανεβάζω και τις δύο εκδοχές στο blog μου, με κάποια διαλείμματα ίσως (φερ'ειπείν στη γιορτή του φτιαχτού Αγίου Βαλεντίνου, που θα ανεβάσω κάτι σχετικό) γιατί πιστεύω θα έχει ενδιαφέρον για όλους, είτε τη γνώριζαν/γνωρίζουν τη Θεσσαλονίκη, είτε όχι.
Φιλιά πολλά σε όλους σας για καλή εβδομάδα.

xristin είπε...

Αυτό το παιχνίδι που κάνεις με το χτες και το σήμερα είναι συναρπαστικό.
Ένα ταξίδι που σίγουρα το χαίρονται οι Θεσσαλονικείς και ανακαλύπτουμε και εμείς τις περασμένες αλλά αξέχαστες ομορφιές αυτής της πόλις.
Πάντως είναι αδύνατο να μην σε πλακώσει μια θλίψη για την υποβάθμιση πολλών σημείων της πατρίδας μας.


Υ.γ
Ντίνο μην τολμήσεις να κάνεις το χτες και το σήμερα των γνωστόν και φίλων γιατί σε βλέπω να ψάχνεις στέγη στις xristin!
χα,χα,χα!

Dinos-Art είπε...

Μου αρέσει και μένα Χριστίνα, όσο κι αν φέρνει στην επιφάνεια όχι ευχάριστα.
ΥΓ: Τελικά μπαίνεις μες στο μυαλό μου, μάγισσα είσαι; Σήμερα πρωί πριν ξεκινήσω φωτογραφικό δρομολόγιο σε μέρη που είχα ζωγραφίσει πριν χρόνια, ξεφύλλιζα αναπόφευκτα φωτογραφίες της έκθεσής μου του 1994 στον ΙΑΝΟ. Τουλάχιστον δεκαπέντε φίλοι αγαπητοί, παρόντες τότε, απόντες σήμερα. Από χρόνια έλεγα κάθε μέρα που περνάει είναι κέρδος, γιαυτό πρέπει να τη ζει κανείς γεμάτα σαν να είναι η τελευταία.
Και για να γελάσουμε λίγο, το άκουσα χθες: Μια γιαγιά ρωτάει τον παππού: "Δεν μ' λες δικέμ, ικίνου του τέλους του κόσμου του πληρώσαμι η θα μας έρθ μπουγιουρντί της εφορίας;"
Πολλά φιλιά Χριστίνα μου για καλή εβδομάδα.

xristin είπε...

Ντίνο πες της γιαγιάς ότι το τέλος του κόσμου θα το ζήσει έτσι όπως την κόβω εγώ.
Για το μπουγιουρντί δεν είμαι σίγουρη ότι θα καταφέρει να το πληρώσει.