Κυριακή, 8 Σεπτεμβρίου 2013

Προς φθινόπωρο ολοταχώς!!!


"Φθινοπωρινή γατούλα", μεικτή τεχνική (τέμπερα + αποξηραμένο φύλλο), 38Χ18 εκ., 2013


Η Ροδιά του μπαλκονιού μου (φωτο 07.09.2013)


Η Πικροδάφνη του μπαλκονιού μου (φωτο 07.09.2013)

12 σχόλια:

nameliart είπε...

Αχ αυτοί οι υπέροχοι γάτοι σου Ντίνο! Τους ζηλεύω!

Έχω κι εγώ ροδιά στο μπαλκόνι, αλλά φέτος τα ρόδια χαλάσανε... Μάλλον έπεσε κι αυτή θύμα της δικής μου παραμέλησης, όπως και η ζωγραφική μου... Ούτε που θυμάμαι από πότε έχω να πιάσω πινέλο. Έχω ένα μισοτελειωμένο λάδι εδώ και μήνες, και άντε τώρα να το συνεχίσω χωρίς να φάινονται τα "μπαλώματα". Το λάδι είναι πολύ προβληματικό να "δέσει" τις προσθήκες όταν έχει στεγνώσει...

Εύχομαι από καρδιάς καλό Φθινόπωρο και δημιουργικό!

υ.γ. η πικροδάφνη με φόντο το λιμάνι φανταστική!!!

martinealison είπε...

Bonsoir,
Une très jolie oeuvre et de belles photos...
gros bisous

IZA είπε...

Ντίνο μου καλό φθινόπωρο. Αχ, είδα τη ροδιά σου και συγκινήθηκα. `Ενα από τα δέντρα που μου ξεράθηκαν το καλοκαίρι στην ταράτσα (λεπτομέρειες στην ανάρτησή μου) ήταν μια μικρή ροδιά φορτωμένη ρόδια. Ευτυχώς έχουμε μια άλλη μεγάλη στο κηπάκι μας και είναι γεμάτη κι αυτή. Φιλιά σε όλους σας.

xristin είπε...

Το γατόνι όπως πάντα με σηκωμένη την ουρά και με μάτια που λες και βλέπουν στο βάθος να έρχεται το φθινόπωρο.
Η δικιά μας ροδιά στην Άνδρο μας κέρασε φέτος τρία χλεμπονιάρικα ρόδια να τα βλέπεις και να λυπάσαι να τα φας!
χα,χα,χα!
Τις φιλούρες μου

FLORA GIA είπε...

Ήρθε και ο καιρός για τα ρόδια...
Εγώ τα 3 πρώτα τα έκανα χυμό για ανακούφιση κοιλιακών θεμάτων της μαμάς μου...
Κάποιες φορές η ζωή μας κάνει πολύ πεζούς...

Poet είπε...

Αχ, η ροδιά είναι το αγαπημένο μου δέντρο. Και το φθινόπωρο η αγαπημένη μου εποχή. Και μια και τα λέμε αυτά τώρα, δεν μας στέλνεις μερικές φθινοπωρινές ζωγραφιές σου για να διαλέξουμε μία και να ανανεώσουμε την εμφάνισή μας στο Λιβάδι !! Ευχαριστώ, Ντίνο μου.

Dinos-Art είπε...

Μελίνα μου, η αγρανάπαυση κάνει καλό μερικές φορές. Κάποτε στο παρελθόν, λόγω δύσκολων συγκυριών, έλεγα οτι άφησα τη ζωγραφική και κείνη εμένα. Μετά όμως επανερχόμουν με περισσότερο πάθος.
Με την τεχνική του λαδιού δεν έχω ασχοληθεί και για τον λόγο αυτό δεν μπορώ να σου τι πρέπει να κάνεις όταν αφήσεις μισό ένα έργο και μετά πρέπει να το συνεχίσεις. Πρέπει να υπάρχει κάποιος τρόπος να δέσουν οι νέες πινελιές με τις παλιές. Το πρόβλημα με την τέμπερα είναι ότι στεγνώνουν πολύ γρήγορα τα χρώματα στην αυγουλιέρα και άντε να ξαναφτιάξεις το ίδιο χρώμα. Γιαυτό στην τελευταία σειρά "Ζώδια" ζωγράφιζα συγχρόνως και τα δώδεκα κομμάτια (19Χ24 εκ. το καθένα) με το ίδιο χρώμα όπου χρειάζονταν. Βασικό για τον καλλιτέχνη να προχωρήσει είναι πρώτα να κατακτήσει και να τιθασεύσει τα εκφραστικά του μέσα.
Σε φιλώ.

Dinos-Art είπε...

Thank you very much dear Martinealison.

Dinos-Art είπε...

Μαρία (ΙΖΑ) μου, εύχομαι τα ρόδια που διασώθηκαν να τα σπάσεις την πρωτοχρονιά για καλή χρονιά. Πολλά φιλιά.

Dinos-Art είπε...

Μην τα λυπάσαι Χριστίνα μου, να τα φας, να τα φας. Έχουν αντιοξειδοτικές και αφροδισιακές ιδιότητες. Φιλούρες (όπως λες και συ).

Dinos-Art είπε...

Flora μου, δες τι λέω στην Χριστίνα πιο πάνω. Δεν είναι καθόλου πεζό να τα απολαύσεις γευστικά αφού τα απολαύσεις οπτικά και τα χαϊδέψεις. Τα δυο της φωτογραφίας είναι τα πρώτα που έδεσε η δίχρονη ροδιά μας. Καλό βράδυ.

Dinos-Art είπε...

Τόλη και μένα είναι το αγαπημένο μου και είναι η πρώτη χρονιά που καρπίζει η ροδιά του μπαλκονιού μας. Τα χαϊδεύω κάθε πρωί καθώς κοκκινίζουν μέρα με τη μέρα.
Δρομολογήθηκαν, όπως ξέρεις, οι ζωγραφιές για το λιβάδι και περιμένω να δω μια αναρτημένη στο blog σου. Καλό βράδυ.